मेरा गन्तव्यहीन यात्राहरु

यतिका बर्ष बितिसकेछन मेरा कुनै लक्ष्य बिनानै । अब जीउनु पनि कति नै छ र बाँकि यस धर्तीमा ? अनि के नै पो गर्न सक्छु र मेरा बाँकि जिन्दगीमा? फगत जीउनु सिवाए । लक्ष्यहरु प्राप्तिको लागि जीन्दगीका दौरानमा अनेकौ हण्डर पनि खाइयो, तर अपसोच! गन्तब्यमा नपुग्दै मेरा ती सबै लक्ष्यहरु बीचबाटोमै चकनाचुर हुन्थे । हेरौं, यी मेरा बाँकि जीन्दगीमा लक्ष्य प्राप्ति हुनेछ या छैन? तरपनि गन्तव्यहीन यात्रामा लक्ष्य प्राप्तिको लागि मेरो हर प्रयास रहनेछ.....रहिरहनेछ

मेरा भावना...

Follow Me on Twitter

धन कमाउने ठूलो सपना देख्दै छु म विदेशमा
थाकेको यो ढाड घाममा सेक्दै छु म विदेशमा

उहाँ छँदा नाम्लो पनि नछोएका हातहरूले
सकी नसकी भारीहरू थेग्दै छु म विदेशमा

सक्दिनँ म हिँड्न पनि दुखिएका पैतालाले
ऐया ! आमा भन्दै भुइँ टेक्दै छु म विदेशमा

जलाउँदैछन् देशैलाई


गजल 

नेतानेता मिलिजुली, चलाउँदैछन्  देशैलाई
कठैबरा! चितामाथी, जलाउँदैछन्  देशैलाई

चुम्थ्यो होला विकासले, सगरमाथा चुचुरोनै
अल्मलाई बाटोबिचै, छलाउँदैछन्  देशैलाई

गाउँ बेसी शहरमा, छर्दैथियो ज्ञानको ज्योति
जबर्जस्ति थकाएरगलाउँदैछन्  देशैलाई

खाँबो धेरै हुँदा पनि, फेरिएन  मुहार खै त ?
भत्ताखाइ जनताको, ढलाउँदैछन्  देशैलाई

चिन्ता छैन कसैलाई, मरोस या बाँचोस देश
आफू मात्र बाँचि किन, थलाउँदैछन्  देशैलाई?

मोजमै छन् ठुलाबडा, कुर्सि भए के चाहियो र?
आफ्नो स्वार्थ पुरागर्न, दलाउँदैछन्  देशैलाई

पीडाबाट छट्पटिदै, दन्किएर जल्दा नेपाल
बेदनाका आँसुथपि , बलाउँदैछन्  देशैलाई

0 comments:

Post a Comment



 

We have to develope Dolakha and Dolakha culture