मेरा गन्तव्यहीन यात्राहरु

यतिका बर्ष बितिसकेछन मेरा कुनै लक्ष्य बिनानै । अब जीउनु पनि कति नै छ र बाँकि यस धर्तीमा ? अनि के नै पो गर्न सक्छु र मेरा बाँकि जिन्दगीमा? फगत जीउनु सिवाए । लक्ष्यहरु प्राप्तिको लागि जीन्दगीका दौरानमा अनेकौ हण्डर पनि खाइयो, तर अपसोच! गन्तब्यमा नपुग्दै मेरा ती सबै लक्ष्यहरु बीचबाटोमै चकनाचुर हुन्थे । हेरौं, यी मेरा बाँकि जीन्दगीमा लक्ष्य प्राप्ति हुनेछ या छैन? तरपनि गन्तव्यहीन यात्रामा लक्ष्य प्राप्तिको लागि मेरो हर प्रयास रहनेछ.....रहिरहनेछ

मेरा भावना...

Follow Me on Twitter

धन कमाउने ठूलो सपना देख्दै छु म विदेशमा
थाकेको यो ढाड घाममा सेक्दै छु म विदेशमा

उहाँ छँदा नाम्लो पनि नछोएका हातहरूले
सकी नसकी भारीहरू थेग्दै छु म विदेशमा

सक्दिनँ म हिँड्न पनि दुखिएका पैतालाले
ऐया ! आमा भन्दै भुइँ टेक्दै छु म विदेशमा

बसन्तझैं हरियालि शहर जीन्दगि रे

बसन्तझैं हरियालि शहर जीन्दगि रे
लाखौलाख वाँच्नु पनि रहर जीन्दगि रे

ह्ुनु पर्छ जीन्दगीमा हरपल खुसि खुसि
मुस्कानको रुप जस्तै अधर जीन्दगि रे

जतिसुकै दुःख परुन विचलित हुनु हुन्न
खुसि मात्र हुनु सँधै प्रहर जीन्दगि रे

हुनु हुन्न निराश अनि उदास यो जुनिमा
एकनास हावा चल्ने लहर जीन्दगि रे

मर्नु हुन्न जवानिमै आमालाइ वचाउँनुछ
देशकै लागि ज्यान दिनु अमर जीन्दगि रे

जे जस्तो होस अरु राम्रो नै देख्छ कृष्ण
काँडा, फूल एउटै देख्ने नजर जीन्दगि रे

2 comments:

  1. Basanta said...
     

    उज्यालोतिर हिँड्ने भाव र देशप्रेमले भरिएको सुन्दर गजल!

  2. kkskals said...
     

    thank you basanta dai

Post a Comment



 

यहाँ बाट बाड्नुहोस

We have to develope Dolakha and Dolakha culture