मेरा गन्तव्यहीन यात्राहरु

यतिका बर्ष बितिसकेछन मेरा कुनै लक्ष्य बिनानै । अब जीउनु पनि कति नै छ र बाँकि यस धर्तीमा ? अनि के नै पो गर्न सक्छु र मेरा बाँकि जिन्दगीमा? फगत जीउनु सिवाए । लक्ष्यहरु प्राप्तिको लागि जीन्दगीका दौरानमा अनेकौ हण्डर पनि खाइयो, तर अपसोच! गन्तब्यमा नपुग्दै मेरा ती सबै लक्ष्यहरु बीचबाटोमै चकनाचुर हुन्थे । हेरौं, यी मेरा बाँकि जीन्दगीमा लक्ष्य प्राप्ति हुनेछ या छैन? तरपनि गन्तव्यहीन यात्रामा लक्ष्य प्राप्तिको लागि मेरो हर प्रयास रहनेछ.....रहिरहनेछ

मेरा भावना...

Follow Me on Twitter

धन कमाउने ठूलो सपना देख्दै छु म विदेशमा
थाकेको यो ढाड घाममा सेक्दै छु म विदेशमा

उहाँ छँदा नाम्लो पनि नछोएका हातहरूले
सकी नसकी भारीहरू थेग्दै छु म विदेशमा

सक्दिनँ म हिँड्न पनि दुखिएका पैतालाले
ऐया ! आमा भन्दै भुइँ टेक्दै छु म विदेशमा

यो दशैंमा पनि भयो ठूलै घात हजुर ।

                     

                     गजल
                               

 
                              

दिन पनि मेरा त भए नि रात हजुर,
यो दशैंमा पनि भयो ठूलै घात हजुर ।

अर्को वर्षत जान्छौ घर - फुल्याएथे साहुले
यसपाली फेरि पनि हान्दिए लात हजुर ।

गाली गलौंज मात्र मालिकका हजार,
कहिले पर्ला निधारमा बडाका हात हजुर ?

दाजुभाइ जम्मा भई गाउँमा पीङ खेल्दा,
आफ्नो भने जहिल्यै कामकै छ खात हजुर ।

दुःख जति भए पनि र्स्वर्गै हो मातृभूमि,
विदेशमा भइन्छ सधैं नै कुजात हजुर ।





 श्रेष्ठ सत्य
दोलखा, नेपाल
हाल, बेलायत ।


0 comments:

Post a Comment



 

यहाँ बाट बाड्नुहोस

We have to develope Dolakha and Dolakha culture