मेरा गन्तव्यहीन यात्राहरु

यतिका बर्ष बितिसकेछन मेरा कुनै लक्ष्य बिनानै । अब जीउनु पनि कति नै छ र बाँकि यस धर्तीमा ? अनि के नै पो गर्न सक्छु र मेरा बाँकि जिन्दगीमा? फगत जीउनु सिवाए । लक्ष्यहरु प्राप्तिको लागि जीन्दगीका दौरानमा अनेकौ हण्डर पनि खाइयो, तर अपसोच! गन्तब्यमा नपुग्दै मेरा ती सबै लक्ष्यहरु बीचबाटोमै चकनाचुर हुन्थे । हेरौं, यी मेरा बाँकि जीन्दगीमा लक्ष्य प्राप्ति हुनेछ या छैन? तरपनि गन्तव्यहीन यात्रामा लक्ष्य प्राप्तिको लागि मेरो हर प्रयास रहनेछ.....रहिरहनेछ

मेरा भावना...

Follow Me on Twitter

धन कमाउने ठूलो सपना देख्दै छु म विदेशमा
थाकेको यो ढाड घाममा सेक्दै छु म विदेशमा

उहाँ छँदा नाम्लो पनि नछोएका हातहरूले
सकी नसकी भारीहरू थेग्दै छु म विदेशमा

सक्दिनँ म हिँड्न पनि दुखिएका पैतालाले
ऐया ! आमा भन्दै भुइँ टेक्दै छु म विदेशमा

मेरो आफ्नै पहिचान भएन

गजल


भन्या जस्तो वर्तमान भएन
मेरो आफ्नै पहिचान भएन

सक्ने जति गरिसकें संघर्ष
कुनै कुरा  समाधान भएन

सच्चा कर्म गर्नुसम्म गरियो
खै त मेरो गुनगान भएन

धेरै राम्रो बनाकोथें योजना
पुरा मेरो अभियान  भएन

उस्कै थियो गल्तिहरु आखिर
गल्ति कस्को? छिनोफान भएन

सब्का लागि साथदिने समय
मेरो लागि बलवान भएन

हुन्छन् कोहि नमरेरै सहिद
मेरो त्याग  बलिदान भएन

बाँच्न "कृष्ण" नचाहँदा लोकमा
किन आज अबसान भएन?

0 comments:

Post a Comment



 

यहाँ बाट बाड्नुहोस

We have to develope Dolakha and Dolakha culture