मेरा गन्तव्यहीन यात्राहरु

यतिका बर्ष बितिसकेछन मेरा कुनै लक्ष्य बिनानै । अब जीउनु पनि कति नै छ र बाँकि यस धर्तीमा ? अनि के नै पो गर्न सक्छु र मेरा बाँकि जिन्दगीमा? फगत जीउनु सिवाए । लक्ष्यहरु प्राप्तिको लागि जीन्दगीका दौरानमा अनेकौ हण्डर पनि खाइयो, तर अपसोच! गन्तब्यमा नपुग्दै मेरा ती सबै लक्ष्यहरु बीचबाटोमै चकनाचुर हुन्थे । हेरौं, यी मेरा बाँकि जीन्दगीमा लक्ष्य प्राप्ति हुनेछ या छैन? तरपनि गन्तव्यहीन यात्रामा लक्ष्य प्राप्तिको लागि मेरो हर प्रयास रहनेछ.....रहिरहनेछ

मेरा भावना...

Follow Me on Twitter

धन कमाउने ठूलो सपना देख्दै छु म विदेशमा
थाकेको यो ढाड घाममा सेक्दै छु म विदेशमा

उहाँ छँदा नाम्लो पनि नछोएका हातहरूले
सकी नसकी भारीहरू थेग्दै छु म विदेशमा

सक्दिनँ म हिँड्न पनि दुखिएका पैतालाले
ऐया ! आमा भन्दै भुइँ टेक्दै छु म विदेशमा

मर्न पनि तयारै छु




गजल 


मान्छौ भने आजै बिहे, गर्न पनि तयारै छु           
तिम्रो लागि मर्नुपरे, मर्न पनि तयारै छु

तिमी खुसि हुन्छौ यदि, मेरो मन दुख्दा खेरी
आँखा बाट आँसु बनि, झर्न पनि तयारै छु

तिमी पाउने आशामा म, मायाको त्यो सागरमा
डुवेडुवेस आँखै चिम्ली, तर्न पनि तयारै छु

चोखो माया गर्छु भनि, देखाउन तिम्रो सिउँदो
हात काटी रगतैले, भर्न पनि तयारै छु

वास छैन मेरो लागि, भन्यौ  तिम्रो मुटु माझ
खालिगरी आफै बसाईं, सर्न पनि तयारै छु

लाखौं बिन्ति गरिसकें, राजीखुसी बिहे गरौँ
हुन्न भन्छौ अझै भने, हर्न पनि तयारै छु

1 comments:

  1. anu said...
     

    great devotion krishnajee........pyar kiya to darna kya ???

Post a Comment



 

यहाँ बाट बाड्नुहोस

We have to develope Dolakha and Dolakha culture