मेरा गन्तव्यहीन यात्राहरु

यतिका बर्ष बितिसकेछन मेरा कुनै लक्ष्य बिनानै । अब जीउनु पनि कति नै छ र बाँकि यस धर्तीमा ? अनि के नै पो गर्न सक्छु र मेरा बाँकि जिन्दगीमा? फगत जीउनु सिवाए । लक्ष्यहरु प्राप्तिको लागि जीन्दगीका दौरानमा अनेकौ हण्डर पनि खाइयो, तर अपसोच! गन्तब्यमा नपुग्दै मेरा ती सबै लक्ष्यहरु बीचबाटोमै चकनाचुर हुन्थे । हेरौं, यी मेरा बाँकि जीन्दगीमा लक्ष्य प्राप्ति हुनेछ या छैन? तरपनि गन्तव्यहीन यात्रामा लक्ष्य प्राप्तिको लागि मेरो हर प्रयास रहनेछ.....रहिरहनेछ

मेरा भावना...

Follow Me on Twitter

धन कमाउने ठूलो सपना देख्दै छु म विदेशमा
थाकेको यो ढाड घाममा सेक्दै छु म विदेशमा

उहाँ छँदा नाम्लो पनि नछोएका हातहरूले
सकी नसकी भारीहरू थेग्दै छु म विदेशमा

सक्दिनँ म हिँड्न पनि दुखिएका पैतालाले
ऐया ! आमा भन्दै भुइँ टेक्दै छु म विदेशमा

खुट्टा, तान्नेहरु धेरै यहाँ

 
 गजल

माथी चढ्यो तल खुट्टा, तान्नेहरु धेरै यहाँ
अघिअघि बढ्यो छिर्का, हान्नेहरु धेरै यहाँ

मिहेनत नगरे भो, जागिर खान कसैले
सबै आफ्ना नातागोता, छान्नेहरु धेरै यहाँ

स्थान छैन सोझालाई , सबैजना टाठाबाठा
अरुभन्दा आफु ज्यादा, जान्नेहरू धेरै यहाँ

अरुसबै नराम्रा रे, भलादमी त आफुमात्रै
घुसखाई राम्रा नेता, ठान्नेहरु धेरै यहाँ

जनताको मानोखाई, कुर्सिमाथी बसीबसी
किन होला कालोपट्टि, बान्नेहरु धेरै यहाँ?

आफु राम्रो बने पुग्यो, देशको के मतलब ?
देशैलाई बाको पेवा, मान्नेहरु धेरै यहाँ 
 
कृष्ण के श्रेष्ठ"काल्स"

0 comments:

Post a Comment



 

We have to develope Dolakha and Dolakha culture