मेरा गन्तव्यहीन यात्राहरु

यतिका बर्ष बितिसकेछन मेरा कुनै लक्ष्य बिनानै । अब जीउनु पनि कति नै छ र बाँकि यस धर्तीमा ? अनि के नै पो गर्न सक्छु र मेरा बाँकि जिन्दगीमा? फगत जीउनु सिवाए । लक्ष्यहरु प्राप्तिको लागि जीन्दगीका दौरानमा अनेकौ हण्डर पनि खाइयो, तर अपसोच! गन्तब्यमा नपुग्दै मेरा ती सबै लक्ष्यहरु बीचबाटोमै चकनाचुर हुन्थे । हेरौं, यी मेरा बाँकि जीन्दगीमा लक्ष्य प्राप्ति हुनेछ या छैन? तरपनि गन्तव्यहीन यात्रामा लक्ष्य प्राप्तिको लागि मेरो हर प्रयास रहनेछ.....रहिरहनेछ

मेरा भावना...

Follow Me on Twitter

धन कमाउने ठूलो सपना देख्दै छु म विदेशमा
थाकेको यो ढाड घाममा सेक्दै छु म विदेशमा

उहाँ छँदा नाम्लो पनि नछोएका हातहरूले
सकी नसकी भारीहरू थेग्दै छु म विदेशमा

सक्दिनँ म हिँड्न पनि दुखिएका पैतालाले
ऐया ! आमा भन्दै भुइँ टेक्दै छु म विदेशमा

छोडी गइन निष्ठुरीले


 गजल 

कृष्ण के श्रेष्ठ"काल्स"


फूल दिंदा उपहार छोडी गइन निष्ठुरीले
पिरतीको मूलबाटो मोडि गइन निष्ठुरीले

रातौंदिन तिमितिमी भनेर म बस्दापनि
अरुकैपो मायाबारी गोडी गइन निष्ठुरीले

दिदादिदै चोखोमाया नराखेर कत्तिबाँकि
रुवाएर अन्तैमाया जोडी गइन निष्ठुरीले

मरेपनि साथदिन्छु भन्ने बाचा गरेरनी
स्वार्थीबनि आजकिन तोडी गइन निष्ठुरीले

आफूभन्दा धेरैमाया मलाईनै गर्छु भनि
देखावटी खोलआज ओडी गइन निष्ठुरीले



0 comments:

Post a Comment



 

यहाँ बाट बाड्नुहोस

We have to develope Dolakha and Dolakha culture