मेरा गन्तव्यहीन यात्राहरु

यतिका बर्ष बितिसकेछन मेरा कुनै लक्ष्य बिनानै । अब जीउनु पनि कति नै छ र बाँकि यस धर्तीमा ? अनि के नै पो गर्न सक्छु र मेरा बाँकि जिन्दगीमा? फगत जीउनु सिवाए । लक्ष्यहरु प्राप्तिको लागि जीन्दगीका दौरानमा अनेकौ हण्डर पनि खाइयो, तर अपसोच! गन्तब्यमा नपुग्दै मेरा ती सबै लक्ष्यहरु बीचबाटोमै चकनाचुर हुन्थे । हेरौं, यी मेरा बाँकि जीन्दगीमा लक्ष्य प्राप्ति हुनेछ या छैन? तरपनि गन्तव्यहीन यात्रामा लक्ष्य प्राप्तिको लागि मेरो हर प्रयास रहनेछ.....रहिरहनेछ

मेरा भावना...

Follow Me on Twitter

धन कमाउने ठूलो सपना देख्दै छु म विदेशमा
थाकेको यो ढाड घाममा सेक्दै छु म विदेशमा

उहाँ छँदा नाम्लो पनि नछोएका हातहरूले
सकी नसकी भारीहरू थेग्दै छु म विदेशमा

सक्दिनँ म हिँड्न पनि दुखिएका पैतालाले
ऐया ! आमा भन्दै भुइँ टेक्दै छु म विदेशमा

बस्दैमा दिन ढल्यो


 धेरै पछी गजल राख्ने जमर्को गरेको छु , लेख्न त धेरै लेखिएका छन् तर फुर्सदको अभाबले पोस्ट गर्न सकिरहेको छुइन.......................
यो गजल उनि प्रति समर्पित गर्दै..................

गजल


तिमीलाई सम्झिएर बस्दैमा दिन ढल्यो 
मुटुभित्र लुकिचोरी पस्दैमा दिन ढल्यो 

तिमीबिना एकान्तमा टोलाएर रुँदारुँदा
तप्प आँसु आँखाबाट खस्दैमा दिन ढल्यो

चुडिएर जाला भनि म देखि माया कतै 
बिस्वासको डोरी बाटी कस्दैमा दिन ढल्यो

तिमिनैहो जीबन भनि सबै थोक बिर्सिएर
अन्धो मायाजाल भित्र फस्दैमा दिन ढल्यो

 मायाको भिख माग्दै जोडेर दुइ हातहरु
खरानी यो निधारमा  घस्दैमा दिन ढल्यो

0 comments:

Post a Comment



 

We have to develope Dolakha and Dolakha culture