मेरा गन्तव्यहीन यात्राहरु

यतिका बर्ष बितिसकेछन मेरा कुनै लक्ष्य बिनानै । अब जीउनु पनि कति नै छ र बाँकि यस धर्तीमा ? अनि के नै पो गर्न सक्छु र मेरा बाँकि जिन्दगीमा? फगत जीउनु सिवाए । लक्ष्यहरु प्राप्तिको लागि जीन्दगीका दौरानमा अनेकौ हण्डर पनि खाइयो, तर अपसोच! गन्तब्यमा नपुग्दै मेरा ती सबै लक्ष्यहरु बीचबाटोमै चकनाचुर हुन्थे । हेरौं, यी मेरा बाँकि जीन्दगीमा लक्ष्य प्राप्ति हुनेछ या छैन? तरपनि गन्तव्यहीन यात्रामा लक्ष्य प्राप्तिको लागि मेरो हर प्रयास रहनेछ.....रहिरहनेछ

मेरा भावना...

Follow Me on Twitter

धन कमाउने ठूलो सपना देख्दै छु म विदेशमा
थाकेको यो ढाड घाममा सेक्दै छु म विदेशमा

उहाँ छँदा नाम्लो पनि नछोएका हातहरूले
सकी नसकी भारीहरू थेग्दै छु म विदेशमा

सक्दिनँ म हिँड्न पनि दुखिएका पैतालाले
ऐया ! आमा भन्दै भुइँ टेक्दै छु म विदेशमा

पर्ला जस्तो छ

 गजल 

कृष्ण के श्रेष्ठ"काल्स"

 प्रेमप्रस्ताव स्वीकार गर्ला गर्ला जस्तो छ
उनि संग माया मेरो पर्ला पर्ला जस्तो छ

आँखाआँखा जुधाउँदा उनि मुस्कुराउँदा
मुटुमा माया ल्याई  भर्ला भर्ला जस्तो छ

मायारुपी बगैचामा फूल मैले रोपिदिदा
एकान्तमा आइकन चर्ला चर्ला जस्तो छ

चोखो माया भरिएको प्रेमप्याला खनाएर
निथ्रुप्प पारि मलाई छर्ला छर्ला जस्तो छ

बिश्वास दिलाई मैले सकेपछी बल्ल तल्ल
"कृष्ण"को मनमा डेरा सर्ला सर्ला जस्तो छ

1 comments:

  1. Anup said...
     

    Lau badhai chha krishna sir

Post a Comment



 

यहाँ बाट बाड्नुहोस

We have to develope Dolakha and Dolakha culture