मेरा गन्तव्यहीन यात्राहरु

यतिका बर्ष बितिसकेछन मेरा कुनै लक्ष्य बिनानै । अब जीउनु पनि कति नै छ र बाँकि यस धर्तीमा ? अनि के नै पो गर्न सक्छु र मेरा बाँकि जिन्दगीमा? फगत जीउनु सिवाए । लक्ष्यहरु प्राप्तिको लागि जीन्दगीका दौरानमा अनेकौ हण्डर पनि खाइयो, तर अपसोच! गन्तब्यमा नपुग्दै मेरा ती सबै लक्ष्यहरु बीचबाटोमै चकनाचुर हुन्थे । हेरौं, यी मेरा बाँकि जीन्दगीमा लक्ष्य प्राप्ति हुनेछ या छैन? तरपनि गन्तव्यहीन यात्रामा लक्ष्य प्राप्तिको लागि मेरो हर प्रयास रहनेछ.....रहिरहनेछ

मेरा भावना...

Follow Me on Twitter

धन कमाउने ठूलो सपना देख्दै छु म विदेशमा
थाकेको यो ढाड घाममा सेक्दै छु म विदेशमा

उहाँ छँदा नाम्लो पनि नछोएका हातहरूले
सकी नसकी भारीहरू थेग्दै छु म विदेशमा

सक्दिनँ म हिँड्न पनि दुखिएका पैतालाले
ऐया ! आमा भन्दै भुइँ टेक्दै छु म विदेशमा

गुन्द्रुक हैन मासु

               बिदेशीएको पनि  झंडै चार बर्षपो  हुन लागिसकेछ, कुनै पत्तो नपाई यो ब्यस्त जापानमा । सायद यो  बिदेशी ब्यस्तताले गर्दाहोला । अनि दशैं मनाउन नपाएको र आमाको हातबाट टिका र आशीष नथापेको पनि ४ पटक हुन्छ यो पालि, त्यसैले यो पटकको दशैं मा मेरी आमा मलाई सम्झीरहनुभएको होला । दुख लाग्छ मलाई यो बिदेशी भूमिमा आईएकोमा । किनकी, न यहाँ कुनै आफ्नो चाड मनाउन पाइन्छ?  न त कुनै रमाइलो गर्न पाइन्छ? चाहे दशैं आओस चाहे तिहार? कुनै अर्थ हुदैन यहाँ । त्यसैले जब नेपाली चाड आउँछ, नेपालको सम्झनाले पिरोलेर बिरक्त लागेर नेपाल फर्कुं फर्कुं लाग्ने बनाईदिन्छ ।
त्यसैले आज त्यहि परदेशीएको पीडामा दशैं सम्बन्धि गजल लेखेकोछु  ।

 गजल

कृष्ण के श्रेष्ठ "काल्स"

दशैंमा घर फर्की आईने पो होकी होईन?
गुन्द्रुक हैन मासु खाईने पो होकी होईन?

युद्ध बल्ल रोकेपछि आमाको हात बाट
रातोटिका लगाउन पाईने पो होकी होईन?

फाटिएर लुगासबै लाउन मिल्ने एकसरो
नयाँ लुगा "आमा" लाईने पो होकी होईन?

वर्ष भरिका दु:ख विर्सेर परिवार सबले
हाँसी खुसि गीत गाईने पो होकी होईन?

चुहिएका झुपडी त्यो दशैंको यो मौकामा
जेनतेन गरि छानो छाईने पो होकी होईन?

आशिष थाप्न सबको अनि पैसा बटुल्नलाई 
आफन्तको घर घर धाईने पो होकी होईन?


बिजया दशमीको उपलक्ष्यमा  हार्दिक मंगलमय शुभ कामना !

0 comments:

Post a Comment



 

यहाँ बाट बाड्नुहोस

We have to develope Dolakha and Dolakha culture