मेरा गन्तव्यहीन यात्राहरु

यतिका बर्ष बितिसकेछन मेरा कुनै लक्ष्य बिनानै । अब जीउनु पनि कति नै छ र बाँकि यस धर्तीमा ? अनि के नै पो गर्न सक्छु र मेरा बाँकि जिन्दगीमा? फगत जीउनु सिवाए । लक्ष्यहरु प्राप्तिको लागि जीन्दगीका दौरानमा अनेकौ हण्डर पनि खाइयो, तर अपसोच! गन्तब्यमा नपुग्दै मेरा ती सबै लक्ष्यहरु बीचबाटोमै चकनाचुर हुन्थे । हेरौं, यी मेरा बाँकि जीन्दगीमा लक्ष्य प्राप्ति हुनेछ या छैन? तरपनि गन्तव्यहीन यात्रामा लक्ष्य प्राप्तिको लागि मेरो हर प्रयास रहनेछ.....रहिरहनेछ

मेरा भावना...

Follow Me on Twitter

धन कमाउने ठूलो सपना देख्दै छु म विदेशमा
थाकेको यो ढाड घाममा सेक्दै छु म विदेशमा

उहाँ छँदा नाम्लो पनि नछोएका हातहरूले
सकी नसकी भारीहरू थेग्दै छु म विदेशमा

सक्दिनँ म हिँड्न पनि दुखिएका पैतालाले
ऐया ! आमा भन्दै भुइँ टेक्दै छु म विदेशमा

गजल

बुद्ध अन्त बसाई सर्नु हुन्न है
युद्ध भो भनेर मर्नु हुन्न है

शान्ति र अहिंसा रहेन नेपालमा
लडाईको बिउ तिम्ले छर्नु हुन्न है

रगतले बगेका छन् यहाका खोलाहरु
त्यै खोला तिमि तर्नु हुन्न है

कहिले राम त कहिले काले मरछ
झुक्किएर तिम्रोनाम पर्नु हुन्न है

लुम्बिनीमा जन्मी अहिले कताकता
जबर्जस्त कसैले हर्नु हुन्न है

घाटी रेटी मार्ने राक्षसहरु लाई
कमलो मनले माया गर्नु हुन्न है

रेटेर घाटी हिटी हिटी सास हुदा
खबरदार जिउने सास भर्नु हुन्न है

0 comments:

Post a Comment



 

We have to develope Dolakha and Dolakha culture