मेरा गन्तव्यहीन यात्राहरु

यतिका बर्ष बितिसकेछन मेरा कुनै लक्ष्य बिनानै । अब जीउनु पनि कति नै छ र बाँकि यस धर्तीमा ? अनि के नै पो गर्न सक्छु र मेरा बाँकि जिन्दगीमा? फगत जीउनु सिवाए । लक्ष्यहरु प्राप्तिको लागि जीन्दगीका दौरानमा अनेकौ हण्डर पनि खाइयो, तर अपसोच! गन्तब्यमा नपुग्दै मेरा ती सबै लक्ष्यहरु बीचबाटोमै चकनाचुर हुन्थे । हेरौं, यी मेरा बाँकि जीन्दगीमा लक्ष्य प्राप्ति हुनेछ या छैन? तरपनि गन्तव्यहीन यात्रामा लक्ष्य प्राप्तिको लागि मेरो हर प्रयास रहनेछ.....रहिरहनेछ

मेरा भावना...

Follow Me on Twitter

धन कमाउने ठूलो सपना देख्दै छु म विदेशमा
थाकेको यो ढाड घाममा सेक्दै छु म विदेशमा

उहाँ छँदा नाम्लो पनि नछोएका हातहरूले
सकी नसकी भारीहरू थेग्दै छु म विदेशमा

सक्दिनँ म हिँड्न पनि दुखिएका पैतालाले
ऐया ! आमा भन्दै भुइँ टेक्दै छु म विदेशमा

किन नमस्कार खोज्छ मान्छे?


 गजल



बेग्लै परिस्कार खोज्छ मान्छे
किन नमस्कार खोज्छ मान्छे?

कालो हुंदाहुदै हाम्रो भाग्य
कालै अन्धकार खोज्छ मान्छे

हार हुँदापनि  आज हेर
ठूला पुरस्कार खोज्छ मान्छे

भोग्दा जापानले त्यत्रो क्षती
अझै आविस्कार खोज्छ मान्छे

यौटै मान्छे भित्र जात भन्दै
आज तिरस्कार खोज्छ मान्छे

गल्ति जानाजानी गर्दै जाऊ
पक्कै बहिस्कार खोज्छ मान्छे

1 comments:

  1. ma... said...
     

    good one gazal

Post a Comment



 

यहाँ बाट बाड्नुहोस

We have to develope Dolakha and Dolakha culture