मेरा गन्तव्यहीन यात्राहरु

यतिका बर्ष बितिसकेछन मेरा कुनै लक्ष्य बिनानै । अब जीउनु पनि कति नै छ र बाँकि यस धर्तीमा ? अनि के नै पो गर्न सक्छु र मेरा बाँकि जिन्दगीमा? फगत जीउनु सिवाए । लक्ष्यहरु प्राप्तिको लागि जीन्दगीका दौरानमा अनेकौ हण्डर पनि खाइयो, तर अपसोच! गन्तब्यमा नपुग्दै मेरा ती सबै लक्ष्यहरु बीचबाटोमै चकनाचुर हुन्थे । हेरौं, यी मेरा बाँकि जीन्दगीमा लक्ष्य प्राप्ति हुनेछ या छैन? तरपनि गन्तव्यहीन यात्रामा लक्ष्य प्राप्तिको लागि मेरो हर प्रयास रहनेछ.....रहिरहनेछ

मेरा भावना...

Follow Me on Twitter

धन कमाउने ठूलो सपना देख्दै छु म विदेशमा
थाकेको यो ढाड घाममा सेक्दै छु म विदेशमा

उहाँ छँदा नाम्लो पनि नछोएका हातहरूले
सकी नसकी भारीहरू थेग्दै छु म विदेशमा

सक्दिनँ म हिँड्न पनि दुखिएका पैतालाले
ऐया ! आमा भन्दै भुइँ टेक्दै छु म विदेशमा

गजल

 कृष्ण के श्रेष्ठ काल्स

तिम्रो मन भित्र पस्नलाई के गरूँ?
जुनिभरी साथ बस्नलाई के गरूँ?

नछुट्ने गरि गाठों हामी बीचको
अझै धेरै गाठों कस्नलाई के गरूँ?

क्यै नगर्दानी अप्सरा तिमि लाग्छ
मुहारमा पाउडर घस्नलाई के गरूँ?

मनपराउने लाख होलान ओरिपरी
ति सबलाई मैले डस्न लाई के गरूँ?

जालहरु फिजएका छौकी चारैतिर
यो कृष्ण पासोमा फस्नलाई के गरूँ?

0 comments:

Post a Comment



 

We have to develope Dolakha and Dolakha culture